Jeren (45) zegt het bijna terloops: “Ik ben geboren in een land dat niet meer bestaat.“ De Sovjet-Unie verdween in 1991, maar voor haar bleef de werkelijkheid gelaagd. Een vader uit Turkmenistan, een moeder uit Oekraïne, meerdere talen, verschillende religies. Opgroeien betekende leren schakelen, luisteren en kiezen. Die achtergrond neemt ze vandaag mee de klas in. Als trainer bij SosyTraining werkt Jeren vanuit drie vaste waarden: gelijkheid, vrijheid en democratie.
1. Gelijkheid
Ze werd opgevoed met respect voor beide religies. “Mijn moeder is christelijk-orthodox, mijn vader moslim-soenniet. Ik moest leren beide tradities te begrijpen” In huis kwamen drie talen samen: Russisch als gemeenschappelijke taal, Oekraïens en Turkmeens. “Op school leerde ik Russisch, later op de universiteit ook.” Haar jeugd heeft haar veel geleerd over gelijkheid. Volgens haar was het heel speciaal. Lachend zegt ze dat ze dacht dat iedereen zo was opgevoed. Maar ze had geluk, want als kind had ze veel vrije dagen. Ze vierde immers de islamitische, orthodoxe en civiele vakanties allemaal. Al deze ervaringen maken Jeren nu tot een trainer die emoties en achtergronden snel begrijpt. Voor Jeren draait gelijkheid vooral om kansen geven aan vrouwen.
“Voor mij is het erg belangrijk dat vrouwen alle mogelijkheden hebben, niet alleen op papier, maar in de praktijk.”
Een concreet voorbeeld: tijdens een oefening in groepjes laat ze mannen en vrouwen samen een scenario bespreken. “Ik zeg: ‘Vertel hoe je dit zou doen in je land.’ Ze zien meteen hoe anders het kan zijn. Dan voelen ze gelijkheid, niet omdat ik het zeg, maar omdat ze het ervaren.” Ze ziet dat die erkenning een groot verschil maakt: “Ze voelen zich gehoord. Misschien kan ik niet iedereen persoonlijk helpen, maar dat gevoel telt.”
2. Vrijheid
Vrijheid is voor Jeren een kernwaarde sinds haar kindertijd. “Er was geen vrijheid in de communistische tijd.” Ze merkte vaak dat er een bepaalde spanning heerste. In de klas vertaalt ze het belang van vrijheid naar concrete ervaringen. “Ik laat deelnemers ontdekken dat ze vrij zijn om te kiezen, fouten te maken, nieuwe dingen te proberen. Ze ervaren dat ze echt iets kunnen veranderen, en dat geeft rust en vertrouwen.” In haar klas moedigt zij deelnemers aan hun mening te uiten over Nederlandse cultuur, tradities en systemen. “Soms vragen ze zich af of ze dit wel mogen zeggen, vanwege hun eerdere ervaringen. Dan leg ik uit: dit is Nederland. Niemand gaat je vermoorden als je je mening uitspreekt.” Ze legt ook uit dat verschillen in genderbehandeling vaak cultureel bepaald zijn. “In veel landen moeten vrouwen twee keer harder werken om dezelfde kansen te krijgen. Hier is dat anders. Dat moeten ze ervaren.”
3. Democratie
Democratie vindt Jeren belangrijk in de staat, maar óók in het klaslokaal. Ze laat haar deelnemers dan ook eerlijk meestemmen met de planning van de dag. “Als we iets in het rooster willen veranderen, stemmen we. Iedereen mag meedenken, de meerderheid beslist. Zo ervaren ze dat hun mening telt en dat samenwerken meer is dan regels volgen.” Ze legt uit dat dit principe ook geldt buiten de klas.
“Zelfs in een democratie als Nederland moet je overtuigen, samenwerken en luisteren. Als je wint, betekent dat niet dat je klaar bent. Je moet nog steeds coalities smeden en consensus zoeken.”
Deze praktijk leert deelnemers niet alleen over systemen, maar ook over zelfvertrouwen en invloed: “Ze zien dat hun stem er echt toe doet, dat ze iets kunnen betekenen.” Door haar achtergrond begrijpt Jeren dat empathie en vertrouwen de basis zijn van leren. “Het is makkelijker voor mij om niet alleen gevoelens, maar ook de zielen van mensen te bereiken”, zegt ze. “Ongeacht hun familie, achtergrond of cultuur. Ik weet hoe het voelt om in die situatie te zijn.”
Paspoortje
Naam: Jeren
Leeftijd: 45
Woonplaats: Amsterdam
Afkomst: Geboren in de voormalige Sovjet-Unie, vader uit Turkmenistan, moeder uit Oekraïne
Studie: Biologie aan de State University
Favoriet eten: Aziatisch eten, van sushi tot Indisch
Favoriete plek: Amsterdam. “Het is heel historisch, vooral het centrum. Ik vind het leuker dan andere Europese steden.”
Guilty pleasure: “Soms niets doen, gewoon scrollen op sociale media. Het is een paradox: ik leer er ook nog iets van, en ik waardeer de tijd voor mezelf.”
