“Het voelt eigenlijk niet als werk”, zegt Zaina Sabbagh (23). “Ik zit daar niet om alleen iets uit te leggen. En als ik daarbij iemand één procent kan helpen in zijn integratiereis, dan is dat al genoeg.” Die manier van kijken ontstond tijdens haar studie bestuurskunde en Public Policy toen ze in migratievraagstukken dook. Ze wilde niet alleen begrijpen hoe systemen werken, maar zien wat ze doen met mensen. “Toen dacht ik: dit is precies waar ik wil zijn.”
1. Rechtvaardigheid
Voor Zaina begint alles bij rechtvaardigheid, dat zit in haar bloed. “Ik ben Palestijn”, zegt ze. “En dat brengt automatisch bepaalde waarden met zich mee.” Die identiteit heeft haar gevormd, maar ook uitgedaagd. Tijdens haar studie merkte ze dat ze zich niet altijd vrij voelde om zich volledig uit te spreken. “Je denkt dat je jezelf kunt zijn, maar soms moet je jezelf toch aanpassen om binnen bepaalde kaders te passen.”
Nu ze zelf voor de klas staat is ze daar alert op. Ze let op wie spreekt en wie niet, op wie ruimte neemt en wie ruimte krijgt. “Als een vrouw bijvoorbeeld praat, wil ik niet dat iemand haar onderbreekt. Dat is voor mij meteen een grens.” Ze weet dat zulke momenten klein lijken, maar veel betekenen. Zeker voor deelnemers die dat gewend zijn uit andere contexten. Daarnaast maakt ze rechtvaardigheid concreet door deelnemers uit te nodigen om kritisch te zijn. “Ik zeg altijd: je mag zeggen wat je denkt. Je wordt beschermd door de wet. Dat moeten ze echt begrijpen.” Als een ervaring en niet enkel een theorie.
2. Familie
Over familie praat Zaina zonder aarzeling. “Ik kan niet zijn waar ik nu ben zonder mijn familie.” Ze groeide op in een klein gezin waarin onderwijs centraal stond. Haar ouders werkten jarenlang om haar kansen te geven die zij zelf niet hadden. “Mijn moeder zei altijd dat het haar droom was om in het buitenland te studeren. Nu leef ik eigenlijk een stukje van haar droom”, vertelt ze met tranen in haar ogen. Die gedachte blijft dichtbij, ook nu ze ver weg is van haar familie in Ramallah. “Ik mis ze altijd. Ik kan eigenlijk niet zonder mijn familie.”
“Mijn moeder zei altijd dat het haar droom was om in het buitenland te studeren. Nu leef ik eigenlijk een stukje van haar droom.”
In Nederland vond ze een andere vorm van familie. Vrienden met wie ze samen door dezelfde fases ging. “We hebben alles samengedaan. Verhuizen, studeren, het systeem begrijpen. We zijn echt als een familie geworden.” In haar werk ziet ze hoe universeel dat gevoel is. “Bijna iedereen noemt familie als een van de belangrijkste waarden. En je merkt meteen wie dat hier mist.” Ze benoemt het niet altijd direct, maar houdt er wel rekening mee.
3. Gelijkheid
Gelijkheid is voor Zaina iets wat zichtbaar moet zijn in hoe je met elkaar omgaat. “In Nederland vind ik het mooi dat je als jong persoon serieus wordt genomen”, zegt ze. “Je krijgt vertrouwen, ook als je nog jong bent.” Tegelijkertijd kent ze ook de andere kant. Ze merkte zelf dat ze soms werd gezien door de lens van haar achtergrond. “Je voelt dat je jezelf moet bewijzen. Dat je een stereotype moet doorbreken.”
In haar lessen probeert ze dat gevoel weg te nemen. Vanaf het begin maakt ze duidelijk dat iedereen gelijk is. “Niemand staat boven iemand anders.” Ze houdt haar lessen actief en afwisselend. Ze stelt onverwachte vragen, wisselt van werkvorm en zorgt dat iedereen betrokken blijft. “Je hebt deelnemers van verschillende leeftijden. Je moet iedereen blijven meenemen.”
Ze legt ook uit dat verschillende routes binnen het systeem geen hiërarchie hebben. “Het is niet beter of slechter. Het is gewoon anders.” Wat ze het belangrijkst vindt, is dat deelnemers hun rechten kennen. “Hoe meer je weet dat je gelijk bent, hoe zekerder je wordt. Niemand kan dat van je afnemen.” Dat besef ziet ze groeien in de groep, ze is trots wanneer ze ziet dat mensen die eerst stil waren, zich beginnne uit te spreken.
Paspoortje
Naam: Zaina
Leeftijd: 23
Woonplaats: Rotterdam
Afkomst: Palestijns
Studie: Bachelor Public Administration, master Public Policy met specialisatie in migratie en economie
Werk: Verbinder bij SosyTraining
Favoriet eten: Musakhan (Flatbread belegd met gekarameliseerde uien en sumak-kip (drumsticks), “zoals mijn oma het maakt”
Favoriete plek: Haar huis in Ramallah
Guilty pleasure: Overpriced lekkernijen, “Ik haal bijna elke dag een koekje”
